Gry miejskie - City Games
Polski English

 

Kuny przy Kościele Mariackim

Kuna to żelazna obręcz lub obręcze, składające się z dwóch zamykanych części, przytwierdzone łańcuchem lub powrozem do pręgierza, portalu ratujougssza lub kościoła, czasem przy wejściu do dworu, wkładane na szyję lub rękę skazańcom i zamykane na kłódkę.Kuna była urządzeniem pomocniczym służącym do przytwierdzenia skazanego przy innych karach wystawienia na widok publiczny, np. pręgierza, lub karą samodzielną (stanie w kunie), stosowaną za drobne przestępstwa.

Karę odbywano jednorazowo przez określony czas (np. 12 godzin), a w mniejszych miastach czy na wsi kilkakrotnie, podczas większego zgromadzenia ludności, np. z okazji nabożeństwa. Kara stania w kunie nie miała charakteru hańbiącego (chociaż narażała na kpiny), stąd w miastach nie odbywano jej przy pręgierzu, lecz w kunie umocowanej przy wejściu do ratusza (np. w Poznaniu) lub do kościoła.

W zależności od lokalnego zwyczaju, kunę umieszczano na różnej wysokości, a w związku z tym skazany stał, klęczał, siedział, a nawet leżał. Zdarzało się, że obok kuny znajdowało się siedzenie dla skazanego, ale bywało i tak, że kunę montowano w taki sposób, aby skazany nie mógł zająć wygodniejszej pozycji (wyprostować się czy usiąść lub uklęknąć). W lżejszych karach zakładanej na szyję obręczy nie zamykano lub stosowano tylko kunę na rękę. Ukaranemu często towarzyszyło lico, czyli narzędzie przestępstwa lub łup, np. snop zboża lub słomiany wianek. Czasami zakładano skazańcowi czapkę błazeńską, a nieraz w miastach, w okresie późniejszym, wieszano mu na szyi kartkę z napisem informującym o popełnionym przestępstwie.

Karę kuny zlikwidowano w zaborze austriackim w 1777 r. podczas reform wprowadzanych przez Józefa II, nakazując jednocześnie likwidację wszystkich kun. W Krakowie karę tę zlikwidowano w roku 1779. Na innych ziemiach polskich przetrwała do XIX wieku.

 


 

Zagaszacze do pochodni

W kilku miejscach w Krakowie zachowały się po dziś dzień zagaszacze do pochodni, rozświetlających niegdyś ulice przez poruszających się po zmroku mieszkańców miasta. Kamienne elementy murów domostw w formie brył z otworami, w których każdy gasił pochodnie przed wejściem do kamienicy lub straż rankiem gasiła tlące się pochodnie można zobaczyć dziś przy wejściu do Sukiennic od strony ulicy św. Jana, przy Sławkowskiej oraz ul. Kanoniczej.

 

 


 

Hejnał Mariacki

Kraków jest jedynym miastem na świecie, w którym średniowieczna tradycja grania z wieży co godzinę hejnału przetrwała do dziś. Mimo że na wykonawców mariackiej melodii okrutne czyhały niebezpieczeństwa. Według legendy, Hejnał przerwała - wraz z życiem trębacza - tatarska strzała.

Drugi wypadek śmierci na Wieży miał miejsce w 1901 r. Trębacz Antoni Dołęga zdążył zagrać trzy razy: dla Króla (okienko na Wawel), dla Panów Rady (Sukiennice i Rynek), dla Gości (Barbakan, Brama Floriańska). Czwartego wykonania (okienko na wschód, gdzie Komenda Straży Pożarnej) już nie było...

We wrześniu 1939 roku na kilka miesięcy zabronił grania Hejnału okupant niemiecki. W 1980 r. inwazja robaczków-pluskwiaków kazała przez kilka tygodni grać Hejnał z wieży ratusza.

Od 1927 roku, by usłyszeć Hejnał, nie trzeba już przyjeżdżać do Krakowa. Hejnał transmituje Radio Kraków. Na Wieży, w izdebce hejnalistów, znajduje się, świetnie pracująca od ponad siedemdziesięciu pięciu lat, tuba firmy "Marconi", przekazująca melodię złotej trąbki do siedziby radia, a stamtąd na cały świat.

 

Aktualnie wystarczy o godzinie 12.00 czasu polskiego nastawić radio na odpowiednie fale i już gra nam najpiękniejsza krakowska melodia... Jest to - uwaga, uwaga! - najstarsza stała muzyczna audycja radiowa świata!

 


 

Wanna z łaźni królowej

Kamienna wanna, pochodzi z niezachowanej łaźni królowej, mieszczącej się niegdyś w zachodniej części zamku wawelskiego, gdzie zamek łączy się z katedrą wawelską dziedzińcem zw. Batorego oraz przejściem, wybudowanym w obrębie dziedzińca.

Dawniej znajdowała się tu także łaźnia królowej, po której pozostała jedynie wanna...

 

 


 

Żelazne łańcuchy na ul. Floriańskiej

Żelazne łańcuchy zatopione są m. in. w kamienicy Molendzińskiej przy ul .Floriańskiej 17 (skrzyżowanie z ul. Św. Tomasza) miały służyć do zamykania ulicy na wypadek pojawienia się wroga.

Inna teoria głosi, że łańcuchy te służyły do zamykania na noc skrzyżowań w mieście, by wymusić spokój - zakaz poruszania się zaprzęgów konnych.

Najstarsza wzmianka o takich łańcuchach pochodzi z XIV wieku.

 


 

Najstarszy zachowany budynek mieszkalny w Krakowie

Kościół św. Krzyża pochodzi z XIV wieku. Jest to jedyna w Krakowie budowla sakralna o sklepieniu palmowym. Tuż obok średniowiecznej świątyni przy ul. św. Krzyża 23 stoi budynek wczesnogotyckiej plebani. Budowlę wzniesiono z wapiennego kamienia i cegły. Do dziś zauważalne są w jej murach elementy obronne. Dom ten uznawany jest za najstarszy zachowany budynek mieszkalny w Krakowie. Ulica św. Krzyża nosiła kiedyś nazwę Świńska.

 


 

Średniowieczne adresy pocztowe

W dawnych czasach kamienice nie nosiły numerów - stosowano zwyczaj określania położenia kamienicy nazwiskiem właściciela lub nazwą związaną z umieszczonym na fasadzie budynku godłem - motywem zwierzęcym lub roślinnym. Najstarsze, pochodzące z XIV w. godło budynku w Krakowie znajduje się przy ul. Grodzkiej 32. Godło przedstawia średniowieczny wizerunek kamiennego lwa, wykonany zapewne przez artystę na podstawie przekazów słownych i dawnych rycin - jego oblicze odbiega nieco od znanego nam oblicza lwa. Od godła powstała nazwa domu "Podelwie".

 


 

Vinci - uprowadzenie Cecyli Gallerani Na tropie Tajemniczej Receptury...
W poszukiwaniu Smoka Wawelskiego Szarada Krakowska



Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, aby pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.Więcej o plikach cookies znajdziesz na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

organizacja gry miejskiej - city games - gra miejska - gry miejskie Krakow - imprezy integracyjne - organizacja imprez integracyjnych - eventy - event marketing - urban games Cracow

City Games Kraków © 2013-14